Πόσα χημικά στοιχεία έχουν Ελληνικό όνομα


Η Ελληνική γλώσσα έχει την μερίδα του λέοντος στην ονοματολογία των στοιχείων της Χημείας.

Από τα 118 ονόματα των στοιχείων τα 45 έχουν Ελληνική ρίζα, και πιθανόν εδώ θα πρέπει να προσθέσουμε και το σανσκρητικό Βηρύλλιο  4Be και το περσικό Αρσενικό  33Αs όπου διαμεσολαβεί η Ελληνική γλώσσα.

Ένα στοιχείο το Ευρώπιο 63Eu παίρνει το όνομά απ’ ευθείας από τα αρχαία Ελληνικά, και ακολουθούν άλλα 25 που είναι τα Ακτίνιο Ac, Αργόν Ar, Άστατον At, Χλώριο Cl, Δυσπρόσιο Dy, Ήλιον He, Κρυπτόν Kr, Λανθάνιο La, Λίθιο Li, Μαγνήσιο Mg, Μολυβδαίνιο Mo, Νεοδύμιο Nd, Νέον Ne, Νιόβιο Nb, Πρασεοδύμιο Pr, Προμήθειο Pm, Πρωτακτίνιο Pa, Ρόδιο Rh, Σελήνιο Se, Ταντάλιο Ta, Τεχνήτιο Tc, Θάλιο Tl, Θούλιο Tm, Τιτάνιο Ti και Ξένον Xe.

Επίσης 4 στοιχεία παίρνουν το όνομά τους από τα Ελληνικά με την διαμεσολάβηση των Γαλλικών τα Βρώμιο Br, Χρώμιο Cr, Ιώδιο I και το Οξυγόνο O, είναι ελληνικές λέξεις που τις πήρε η γαλλική γλώσσα και με αυτές ονόμασαν τα τέσσερα αυτά στοιχεία.

Τέλος άλλα 15 στοιχεία έχουν ονόματα με ελληνική ρίζα που τις χρησιμοποίησε η Λατινική για να δώσει όνομα στα Βάριο Ba, Ασβέστιο (Calcium: Κάλτσιουμ) Ca, Κάδμιο Cd, Χαλκός (Cuprum: Κούπρουμ, Copper: Κόπερ) Cu, Υδρογόνο H, Ινδιο In, Ιρίδιο Ir, Μαγκάνιο Mn, Αζωτο (Nitrogen: Νίτρογκεν) N, Οσμιο Os, Φωσφόρος P, Παλλάδιο Pd, Πλουτώνιο Pu, Αντιμόνιο που ονομάζεται Antimonium αν και το σύμβολό του είναι Sb από το λατινικό stibium και τέλος στο Ουράνιο U από τον Ουρανό.

Σύμφωνα με τη Λίστα της ετυμολογίας των Χημικών στοιχείων αναλυτικά τα:
11 είναι επώνυμα ή τοπωνύμια τα Am, Bh, Cm, Gd, Lr, Mt, Md, No, Rg, Rf και το Sm.
1 προέρχεται από τη γλώσσα των Ακκάδ (στη Μεσοποταμία) ο 47Ag που ονομάζεται silver,
1 ΑρχαιοΕλληνικό το 63Eu,
5 Αγγλοσαξωνικά,
1 Αραβικό το Βόριο  5Β,
1 Τσερόκι απο τοπωνύμιο το Τενεσίνιο 117Ts,
3 Αγγλικά,
1 Γαλλικό το Φράγκιο 87Fr,
4 Γερμανικά,
25 ελληνικά ,
4 Ελληνικά μέσω των Γαλλικών,
15 Ελληνικά μέσω των Λατινικών,
1 Ιταλικό από το Επώνυμο του Φερμι το Φέρμιο  100Fm,
1 Γιαπωνέζικο από τοπωνύμιο της πόλης Νιχόν όπου ανακαλύφθηκε το Νιχόνιο 113Nh,
26 Λατινικά,
2 αρχαία σκανδιναβικά ,
1 Πολωνικό το Κοπερνίκιο από το επώνυμο του Κοπέρνικου 112Cn,
3 Ρώσικα όπως το τελευταίο (βαρύτερο) στοιχείο το Ογκανέσιο από επώνυμο 118Og,
1 Σανσκριτικό μέσω των Ελληνικών το Βηρύλλιο 4Be,
1 Σκωτσέζικο από τοπωνύμιο το Στρόντιο 38Sr,
1 Ισπανικό ο Λευκόχρυσος 78Pt,
7 Σουηδικά,
1 Περσικό το Ζιρκόνιο 40Zr,
1 Περσικό μέσω των Ελληνικών το Αρσενικό  33Αs

 

Πηγή: Χημεία