Πενήντα χρόνια από την πτήση του Γιούρι Γκαγκάριν


Τι θα είχε γίνει εάν η Σοβιετική Ένωση είχε κερδίσει στην «κούρσα» για τη Σελήνη;

Η «κούρσα» για την κατάκτηση της Σελήνης κερδήθηκε από τις ΗΠΑ το 1969, με την προσελήνωση του Νηλ Άρμστρονγκ, ένα επίτευγμα το οποίο κατάφερε να «επιβληθεί» στον άθλο του Γκαγκάριν.

Ωστόσο, πολλοί αναρωτιούνται τι θα είχε συμβεί εάν η Σοβιετική Ένωση είχε προλάβει να φέρει σε πέρας πρώτη τη δική της επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη. Όπως εξελίχθηκε η ιστορία μετά το «Απόλλων 11», το ενδιαφέρον για το Διάστημα μειώθηκε σταδιακά. Παρά τις αποστολές που ακολούθησαν μετά την προσελήνωση του Άρμστρονγκ, το κοινό και οι πολιτικοί βρήκαν πιο «σημαντικά» πράγματα για να ασχοληθούν, κάτι που οδήγησε στον τερματισμό του προγράμματος «Απόλλων». Οι επανδρωμένες αποστολές περιορίστηκαν στη γήινη τροχιά, με το ενδιαφέρον να μετατοπίζεται προς τα ρομποτικά σκάφη για εγχειρήματα σε άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος.

Ο Πίερς Μπιζόνι, ένας εκ των συγγραφέων της βιογραφίας του Γιούρι Γκαγκάριν (Starman) έγραψε σχετικά πως «οι Ρώσοι είχαν πάρει στα σοβαρά την όλη ιστορία της κατάκτησης του Διαστήματος…οι Αμερικανοί θεωρούσαν πως είναι απλά ένας αγώνας, και η φύση του αγώνα είναι τέτοια που, όταν θεωρήσεις πως τον κέρδισες, σταματάς να τρέχεις».

Εάν οι Σοβιετικοί είχαν φτάσει πρώτοι στη Σελήνη, είναι πολύ πιθανό πως θα είχαν συνεχίσει παραπέρα- και, λόγω της φύσης του μη δημοκρατικού χαρακτήρα πολιτικού τους καθεστώτος, θα είχαν τη δυνατότητα να δαπανήσουν πόρους και να επιστρατεύσουν «ταλέντα» με τρόπο που οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να το κάνουν.

Ο Δρ. Κρίστοφερ Ράιλι, ιστορικός, εκτιμά πως οι Σοβιετικοί όχι απλά θα είχαν συνεχίσει με πολλές αποστολές στη Σελήνη, αλλά θα είχαν κατασκευάσει και βάσεις- κάτι που θα εξανάγκαζε τους Αμερικανούς να ακολουθήσουν. «Η ιστορία θα ήταν τελείως διαφορετική» λέει σχετικά.

Το καλοκαίρι του 1969, ενώ βρισκόταν εν εξελίξει η αποστολή του «Απόλλων 11», ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Σπύρος Άγκνιου, δήλωνε πως Αμερικανοί αστροναύτες θα είχαν προσεδαφιστεί στον Άρη μέχρι το 1980- κάτι που φάνταζε εφικτό, αν αναλογιστεί κανείς την ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν τα πράγματα κατά τη δεκαετία του 1960.

«Σίγουρα το σκέφτονταν και είχαν κάνει σχετικά σχέδια για αποστολές στον Άρη, τα οποία ίσως να είχαν πραγματοποιηθεί εάν ετίθετο θέμα ‘απάντησης’ σε μία επιτυχημένη σοβιετική προσελήνωση» λέει σχετικά ο Δρ. Ράιλι.

Οι ΗΠΑ φάνηκαν να παίρνουν το προβάδισμα το 1968, με την αποστολή «Απόλλων 8», που έθεσε τρεις αστροναύτες σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Ωστόσο, ο φόβος μίας ακόμη σοβιετικής «έκπληξης» εξανάγκασε τη NASA να κινηθεί γρήγορα.

Οι Σοβιετικοί είχαν τον πύραυλο Proton, που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, και σχεδίαζαν μία επανδρωμένη αποστολή που θα έβαζε σε τροχιά έναν κοσμοναύτη γύρω από τη Σελήνη και στη συνέχεια θα τον έφερνε πίσω στη Γη χωρίς να υπάρξει προσελήνωση- είχε πραγματοποιηθεί ήδη μία μη επανδρωμένη αποστολή που είχε ακολουθήσει την ίδια πορεία. Επίσης, είχαν σχεδιαστεί ήδη ένας πύραυλος ειδικά για μία αποστολή στη Σελήνη, και μία σεληνάκατος.

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.